زیرساختها برای توسعه اقتصادی و اجتماعی بسیار مهم هستند. در دهههای اخیر، چندین کشور مداخله دولت در تأمین زیرساختهای مستقیم را کاهش داده و بیشتر بر تنظیم و نظارت بر خدمات عمومی ارائه شده توسط سرمایه خصوصی تمرکز کردهاند. این تغییر به دلیل نیاز به کاهش فشار بر بودجه عمومی و به حداقل رساندن بدهی دولتی صورت گرفته و بخشی از هزینهها و ریسکها را به بخش خصوصی منتقل و نقش مهمی در ایجاد همکاری بین بخشهای عمومی و خصوصی داشته و با ترکیب منابع و تخصص، امکانپذیری پروژههای زیرساختی بزرگ را فراهم میکند.
اخیرا، گروه کاری حسابرسی سیاست و تنظیم مقررات زیرساختها (GTInfra) در سازمان مؤسسات عالی حسابرسی آمریکای لاتین و کارائیب (OLACEFS) آموزشهایی را در مورد امتیازات حسابرسی و مشارکتهای عمومی-خصوصی در زیرساختها از دیدگاه چند جانبه ارائه کرده است.
این سازمان شامل نهادهای عالی حسابرسی آرژانتین، شیلی، کاستاریکا، السالوادور، مکزیک، پاراگوئه و پرو است که توسط نهادهای عالی حسابرسی (SAI) برزیل اداره میشود و در نیمه دوم سال 2024 یک حسابرسی مشترک را برای ارزیابی شرایط دولتهای ملی برای امکان ارائه خدمات عمومی در قراردادهای پیچیده بلندمدت، در چارچوب امتیازات زیربنایی و مشارکت عمومی-خصوصی (PPP)انجام خواهد داد.
در سال جاری، دیوان حسابرسی فدرال برزیل، مرجع کنترل خارجی امتیازات و مشارکتهای عمومی - خصوصی را منتشر کرد که یک منبع کلیدی برای تقویت نظارت نهاد عالی محاسبات در برزیل و در سطح بینالمللی است و شامل رهنمودهایی برای ارزیابی پروژهها در پنج بُعد استراتژیک، اقتصادی، مالی، تجاری و مدیریتی میباشد.
دستور کار 2030 سازمان ملل متحد (UN) نیز شامل" ایجاد زیرساختهای انعطافپذیر، ارتقای صنعتی شدن پایدار و تشویق نوآوری" در میان 17 هدف توسعه پایدار عنوان شده، میباشد؛ لذا ایجاد رویههای حسابرسی برای پروژههای بزرگ زیربنایی در واگذاری امتیازات دولت برای مشارکت عمومی-خصوصی، بر اساس بهترین شیوههای بینالمللی و تجربه نهادهای مختلف حسابرسی، به ایجاد یک محیط نظارتی و نهادی منسجم و قوی کمک میکند. این امر برای جذب سرمایهگذار خصوصی ضروری است که به نوبه خود زیرساختها و خدمات عمومی را بهبود میبخشد.
سازمان بین المللی مؤسسات عالی حسابرسی (اینتوسای) یک سازمان بینالمللی، خودگردان، مستقل، حرفهای و غیرسیاسی است که برای هماهنگی فعالیتهای مؤسسات عالی حسابرسی کشورهای مختلف جهان تشکیل شده است. این سازمان به عنوان یک شبکه جهانی از مؤسسات عالی حسابرسی، به بهبود کیفیت حسابرسی و نظارت مالی در جهان کمک میکند.
• ۱۷ هدف توسعه پایدار سازمان ملل عبارتند از:
1. **فقر را در همه اشکال آن در همه جا ریشه کن کنید.**
2. **گرسنگی را پایان دهید، امنیت غذایی و بهبود تغذیه را محقق کنید و ارتقای کشاورزی پایدار را ترویج کنید.**
3. **سلامتی خوب را برای همه در همه سنین تضمین کنید.**
4. **آموزش با کیفیت را برای همه تضمین کنید.**
5. **برابری جنسیتی را محقق کنید و همه زنان و دختران را توانمند کنید.**
6. **دسترسی به آب و بهداشت و درمان بهداشتی را برای همه تضمین کنید.**
7. **انرژی مقرون به صرفه، قابل اطمینان، پایدار و مدرن را برای همه تضمین کنید.**
8. **رشد اقتصادی پایدار، فراگیر، اشتغال کامل و کار شایسته را ترویج کنید.**
9. **ایجاد زیرساختهای مقاوم، ترویج صنعتیسازی فراگیر و پایدار و تشویق نوآوری.**
10. **کاهش نابرابریها در داخل و بین کشورها.**
11. **شهرها و سکونتگاههای انسانی ایمن، مقاوم و پایدار را ایجاد کنید.**
12. **الگوهای مصرف و تولید پایدار را تضمین کنید.**
13. **اقدام فوری برای مقابله با تغییر اقلیم و تأثیرات آن را انجام دهید.**
14. **اقیانوسها، دریاها و منابع دریایی را برای توسعه پایدار، حفظ و استفاده کنید.**
15. **حفاظت و استفاده پایدار از اکوسیستمهای زمینی، مدیریت پایدار جنگلها، مبارزه با بیابانزایی، توقف و معکوس کردن تخریب زمین و توقف از دست دادن تنوع زیستی.**
16. **جامعههای صلح آمیز، عادلانه و فراگیر را برای توسعه پایدار ترویج کنید، دسترسی به عدالت برای همه را فراهم کنید و نهادهای مؤثر، پاسخگو و فراگیر در همه سطوح ایجاد کنید.**
17. **وسایل اجرای این اهداف را تقویت کنید و مشارکت جهانی برای توسعه پایدار را احیا کنید.**
این ۱۷ هدف در سال ۲۰۱۵ توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شد و هدف از آنها بهبود زندگی مردم و محافظت از سیاره تا سال ۲۰۳۰ است.