هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین کیفیت سود و نگهداری وجوه نقد با نقش تعدیلی مالکیت بخش عمومی است. برای نیل به هدف پژوهش، از اطلاعات مالی 163 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی ابتدای سال 1393 تا پایان سال 1403 و برای آزمون فرضیه‌ پژوهش از روش رگرسیون چندمتغیره و داده‌های ترکیبی استفاده شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که کیفیت سود تأثیر منفی و معناداری بر سطح نگهداشت وجه نقد گذاشته است. به این معنا که شرکت‌هایی که کیفیت سود بالایی دارند، وجه نقد کمتری در شرکت نگهداری می‌کنند و عمدتاً این منابع را در پروژه‌های خود مصرف می‌کنند که در نهایت دوباره به عملکرد بهتر و سود با کیفیت ختم می‌شود. همچنین، یافته‌ها نشان می‌دهد که تعامل کیفیت سود و مالکیت بخش عمومی با نگهداشت وجه نقد رابطه منفی و معناداری دارد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مالکیت بخش عمومی رابطه منفی بین کیفیت سود و سطح نگهداشت وجه نقد را تعدیل (تقویت) کرده است. این یافته‌ها نشان می‌دهد که رابطه منفی بین کیفیت سود و نگهداری وجه نقد در شرکت‌هایی که سهام مالکیت بخش عمومی در آن بالا است، بیشتر مشهود است.