حسابداری و بودجه‌ریزی بخش عمومی

حسابداری و بودجه‌ریزی بخش عمومی

تأثیر نظام مدیریت مالی نوین در بخش عمومی بر زیر نظام‌های آن

نوع مقاله : مقاله ترویجی

نویسندگان
1 گروه حسابداری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 استاد گروه حسابداری، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
3 استادیار، گروه حسابداری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
چکیده
نظام‌‌های مدیریت مالی درمجموعه‌‌ای وسیع از فرآیندها، نظام‌ها و نهادها جای گرفته‌‌اند و از این مجموعه اثر می‌گیرند. اکثر کشورهای درحال‌توسعه، قوانین و مقررات زمینه مدیریت مالی بخش عمومی متقنی دارند؛ ولی به‌خوبی اجرا نمی‌‌گردد که خود یک مشکل ایجاد کرده است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نظام مدیریت مالی نوین و ارزیابی وضعیت موجود آن در بخش عمومی کشور می‌‌باشد. تحقیق حاضر از نوع تحقیقات آمیخته است. در گذشته مدیریت مالی در بخش عمومی شامل گزارش‌هایی در زمینه منابع و مصارف بخش عمومی بوده و کاربرد رویکرد مدیریت مالی عمومی نوین متناسب با ویژگی‌های محیطی کشور می‌تواند سبب یکپارچگی سیستم‌های اطلاعاتی باشد؛ واقع‌بینانه‌تر شدن صورت‌های مالی و سهولت تصمیم‌گیری اعتباردهندگان در فرصت‌های سرمایه‌گذاری و همچنین ارتقای توان پاسخ‌گویی از طریق ارائه گزارش‌هایی در باب عملکرد، ارزیابی توان ایفای تعهدات دولت و بودجه شود. مدیریت مالی یک روش ایده‌آل برای کنترل فعالیت‌های مالی یک سازمان می‌باشد. رویکرد مدیریت مالی عمومی نوین متناسب با ویژگی‌های محیطی می‌تواند سبب منسجم شدن سیستم‌های اطلاعاتی و افزایش توان پاسخ‌گویی از طریق ارائه‌ گزارش‌هایی در باب عملکرد، ارزیابی توان ایفای تعهدات دولت و بودجه شود. همچنین مدیریت مالی نوین باعث بهبود در مدیریت تخصیص در بخش عمومی و مدیریت زمان می‌گردد. علاوه بر این، به بهبود در مدیریت تخصیص منابع بودجه‌ای، دقت در اندازه‌گیری بهای تمام‌شده خدمات و مدیریت زمان منجر می‌شود. چنانچه اصلاحات بدون در نظر گرفتن ماهیت بخش عمومی کشور اجرا شود، می‌تواند پیامدهای نامطلوبی همچون عدم رشد خلاقیت در بخش عمومی، شکاف طبقاتی، تناقض در معیارهای عملکرد و فساد مالی را به دنبال داشته باشد.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


آخوندی، عباس؛ هادیزنور، بهروز. (1384). بازنگری ساختاری نظام درآمدی مدیریت مالیه کلانشهر تهران. شرکت خدمات ایرانیان، به پیشنهاد مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهرداری تهران.
باباجانی، جعفر؛ باغومیان. رافیک. (1386). ضرورت به‌کارگیری حسابداری تعهدی در بخش عمومی ایران. پیک نور، 5(4)، 1-25.
باباجانی، جعفر. (1384). گزارشگری مالی نوین در بخش عمومی. دانش حسابداری و حسابرسی، 4(17)، 39-14.
برزگر، قدرت‌­اله. (1390). نقش گزارشگری پایدار در مسئولیت پاسخگوئی بخش عمومی. اولین همایش ملی رویکردهای نوین در حسابداری دولتی.
حساس یگانه، فرهاد. (1392). سازمان مصوبات کمیته حسابرسی عملیاتی: آشنایی با حسابرسی عملیاتی، شماره 10.
شفیع­‌زاده، علی. (1395). حسابداری عمومی. شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران: تهران.
کردستانی، غلامرضا؛ فتاحی، یاسین. (1400). تبیین نقش حسابداری بخش عمومی در دوره پسا مدیریت عمومی. حسابداری و بودجه‌ریزی بخش عمومی، 2(2)، 42-60.
کردستانی، غلامرضا؛ معنوی مقدم، امیرهادی. (1395). بررسی مدیریت مالی نوین بخش عمومی: گذشته، حال و آینده. مطالعات حسابداری و حسابرسی، 23، 3-17.
محمدی، معبود. (1387). برخی چالش‌های حسابرسی عملیاتی در بخش دولتی ایران. دانش حسابرسی، 25(1)، 53-47.
یوسفی، ‌برهمن. (1400). بررسی مسائل و چشم‌انداز همگرایی استانداردهای حسابداری بخش عمومی اروپا با استانداردهای بین‌المللی حسابداری بخش عمومی. حسابداری و بودجه­‌ریزی بخش عمومی، 2(4)، 22-11.
Alkaraan, F. (2018). Public financial management reform: an ongoing journey towards good governance. Journal of Financial Reporting and Accounting, 16(4), 585-609.‏
Allen, R. (2009). The challenge of reforming budgetary institutions in developing countries (No. 9-96). Washington, DC: International Monetary Fund.‏
Andrews, M. (2014). Why Distributed End Users Often Limit Public Financial Management Reform Success. CID Working Paper Series.‏
Ball Ian, IFAC CEO, (2011), Trust and accountability in pubic financial management, CIPFA'S 1st international conference
Barton, A. (2003). Accrual accounting in government: a review of its applications, achievements and problems, and proposals for reform. CPA Australia.‏
Champoux, M. (2006). Accrual accounting in New Zealand and Australia: issues and solutions. Briefing Paper, (27), 1-24.‏
Henrekson, M. (1993). Wagner's law-a spurious relationship? Public finance, 46(3).‏
IPSASB. (2014). The conceptual framework for general purpose financial reporting by public sector entities. International Public Sector Accounting Standards Board, the International Federation of Accountants.‏
Joseph, E. (2020). Accrual Accounting and Resource Allocation: A General Equilibrium Analysis.17th.
Lüder, K. (2002). Research in Comparative Governmental Accounting Over the Last Decade—Achievements and Problems— (pp. 1-21). Springer US.‏
Mayne, J. (2006). Audit and evaluation in public management: challenges, reforms, and different roles. The Canadian Journal of Program Evaluation, 21(1), 11.‏
Organization for economic cooperation and development, (2014). Public Financial Management: An overview, http://www.oecd.org/dac/effectiveness/pfm.htm.
Pesina, K. (2008). Keeping an Eye on Sub-national Governments: Internal Control andAudit at Local Levels. WBI working paper series. Washington, DC: World Bank, PP. 1-29.
Tanzi, P. (2000). Policy Diffusion and Performance-based Budgeting. International Journal of Public Administration, 41(7), 528-534.

  • تاریخ دریافت 03 تیر 1401
  • تاریخ بازنگری 25 مرداد 1401
  • تاریخ پذیرش 02 شهریور 1401