حسابداری و بودجه‌ریزی بخش عمومی

حسابداری و بودجه‌ریزی بخش عمومی

بررسی تأثیر تبعیض در توزیع بودجه بر رشد فراگیر در استان‌های مختلف ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشیار علوم اقتصادی، دانشگاه اهل بیت (ع)، تهران، ایران
2 استادیار اقتصاد بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد علوم اقتصادی، دانشگاه اهل بیت (ع)، تهران، ایران
4 پاکستان
چکیده
در دهه‌های اخیر رسیدن به رشد اقتصادی به همراه توزیع برابر و بالا رفتن کیفیت زندگی در قالب رشد فراگیر در ادبیات اقتصادی شکل گرفته است. پژوهش حاضر به بیان بررسی عوامل مؤثر بر رشد فراگیر با تأکید بر تبعیض در توزیع بودجه در استان‌های ایران با استفاده از روش پانل دیتا (داده‌های تابلویی) از طریق نرم‌افزار ایویوز پرداخته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که یک درصد افزایش مشارکت اقتصادی نیروی کار، رشد فراگیر استان‌های ایران را به‌اندازه 0.847 درصد افزایش می‌دهد. با یک درصد افزایش در نسبت اعتبارات بانکی، رشد فراگیر استان‌های ایران به‌اندازه 0.255 درصد افزایش می‌کند. این بدان معنی است که نسبت اعتبارات بانکی یک مؤلفه تأثیرگذار مثبت بر رشد فراگیر استان‌های ایران است. ضریب متغیر تبعیض در توزیع بودجه نیز دارای اثرات منفی بر رشد فراگیر با ضریب 0.155- درصد می‌باشد. متغیر تورم اثر منفی و معنی‌دار بر رشد فراگیر استان‌های ایران گذاشته است. با یک درصد افزایش در نرخ تورم، رشد فراگیر استان‌های ایران به‌اندازه 0.123- درصد کاهش می‌یابد. بنابراین سیاست‌گذران اقتصادی جهت افزایش رشد فراگیر در استان‌های ایران تمرکززدایی در اعتبارات بانکی، مشارکت اقتصادی به همراه توازن در توزیع اعتبارات بودجه و توجه به مزیت‌های اقتصادی هر منطقه را مورد توجه قرار دهند.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


ایزد خواستی، حجت. (1397). تحلیل تأثیر کیفیت حکمرانی و ترکیب مخارج دولت بر رشد اقتصادی در ایران: رویکرد درون‌زا. فصلنامه اقتصاد مقداری، 15(4).
پورفرج، علیرضا؛ جعفری صمیمی، احمد؛ فلاحی، محمد علی. (1401). تأثیر بی‌ثباتی بودجه جاری و انباشت بدهی بر رشد اقتصادی ایران. فصلنامه مدل‌سازی اقتصادی، 29(16).
عزتی، مرتضی. (1392). تبعیض اقتصادی بین منطقه‌ای در ایران. فصلنامه سیاست‌های راهبردی و کلان، 1(3)، 77-102.
عزتی، مرتضی؛ شهریاری، لیلا؛ نجفی، محدثه؛ شفیعی، علی. (1392). برآورد اثر تبعیض اقتصادی بین منطقه‌ی بر رشد اقتصادی استان‌های کشور. فصلنامه پژوهش‌های رشد و توسعه اقتصادی،‌ 3(12)، 39-56.
علیزاده، شیوا؛ شقاقی شهری، وحید. (1395). آثار اقتصاد دانش‌بنیان بر درون‌زایی اقتصاد ایران (در راستای سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی). مقاله علمی وزارت علوم، 13(26).
 غفاری فرد، محمد؛ شجاعی، محمدرضا. (1398). بررسی عملکرد توزیع بودجه بین استان‌های مختلف ایران بر اساس ظرفیت و نیاز آن‌ها طی سال‌های اول و آخر دولت دهم و یازدهم. فصلنامه سیاست‌های مالی و اقتصادی، 7(28)، 143-111.
فلاحی، محمد علی؛ فرهنگ دوست، سارا؛ ناصری، سیده فاطمه. (1394). بررسی رابطه بین درآمد‌های نفتی، کسر بودجه، حجم پول و تورم در ایران. اولین کنفرانس بین‌المللی اقتصادی کاربردی و تجارت، مقاله کنفرانسی: htpps://civilica/com/doc/414782
فیض پور، محمدعلی؛ شمس اسفند آبادی، علی؛ (1398). دستمزد و بهره‌وری در صنایع تولیدی ایران با راهبرد رونق تولید. سیاست‌های راهبردی و کلان، 7(3).
گوهری، لیدا. (1399). تعیین چارچوبی برای اندازه‌گیری رشد فراگیر (مطالعه موردی کشورهای با درآمد متوسط به بالا با تمرکز بر ایران). دو فصلنامه: بررسی مسائل اقتصاد ایران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 7(2)، 307-339.
مزینی، امیرحسین. (1400). رشد فراگیر در استان‌های ایران: سیاست‌ها و شاخص‌ها. پژوهشنامه انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 21(4)، 313-283.
ملکی شهریور، مجتبی. (1397). تأثیر تبعیض اقتصادی بین منطقه‌ای بر رشد اقتصادی جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه راهبرد توسعه، شماره 54، 30-63.
میر جلیلی، سید حسین؛ محسنی چراغلو، امین؛ صفری، امید. (1397). بررسی عوامل مؤثر بر رشد فراگیر کشورهای منتخب سازمان همکاری اسلامی. فصلنامه پژوهش‌های رشد و توسعه اقتصادی، 8(32).
Alekhina, V., & Ganelli, G. (2020). Determinants of Inclusive Growth in ASEAN. IMF Working paper Asia and Pacific Department, WP20-118.
Ali,  I.,  &  Son,  H.  H.  (2007).  Measuring  Inclusive  Growth.  Asian Development Review, 24(1), 11-31.
Deininger, K., & Squire, L. (1996). A new data set measuring income inequality. The World Bank Economic Review, 10(3), 565-591.
Dutzler, B., Johnson, S., & Muthoora, P. (2021). The Political Economy of Inclusive Growth. How to Achieve Inclusive Growth, 539.
Economist Intelligence Unit. (2017). Inclusive Growth Opportunities Index, Navigating InCountry Opportunities for Technology-Enabled Sustainable Investing. Morgan Stanley Institute, 1-65.
Hidayat, I., Mulatsih, S., & Rindayati, W. (2020). The Determinants of Inclusive Economic Growth in Yogyakarta. Journal Economia, 16(2), 200- 210.
Kakwani, N., & Pernia, E. M. (2000). “What is pro-poor growth?”. Asian development review, 18(1), 1-16.
Krysovatyy, A., Zvarych, I., Brodovska, O., Shevchenko, I., & Krasnorutskyy, O. (2023). Development of Inclusive Economy as the Basis of Economic Growth of the Global Economy. TEM Journal. 12(2), 936-947.
Kuznets,  S.  (1955).  “Economic  growth  and  income  inequality”.  The American economic review, 45(1), 1-28.
Ramadhani, N., & Rahmawati, F. (2020). Analysis of Inclusive Economic Growth in Districts/ Cities in East Java. Advances in economics, Business and Management Research, 210.
Rini, D. L., & Tambunan, T. T. H. (2021). Inclusive Growth and its Determinants Recent Evidence from Indonesia with Provincial Data. Annals of Social Sciences & Management studies, 6(2). DOI:10.19080/ASM.2021.06.555682
Satrianto, A., & Juniardi, E. (2023). Inclusive Human Development and Inclusive Green Growth: A simultaneous Approach. International Journal of Sustainable Development and planning, 18(2), 523-530.
Stawska, J., & Jabłońska, M. (2021). Determinants of Inclusive Growth in the Context of the Theory of Sustanable Finance in the European Union Countries. Sustainability, 14(1), 100.
Thorat, S. (2011). Growth, inequality and poverty linkages during 1983– 2005: Implications for socially inclusive growth. Indian Journal of Agricultural Economics, 66(1), 1–32.

  • تاریخ دریافت 16 آبان 1402
  • تاریخ بازنگری 05 دی 1402
  • تاریخ پذیرش 02 بهمن 1402